zespół weselny Biblioteką (bankiem) genomową nazywamy zbiór klonów bakterii zawierających zrekombinowane wektory niosące fragmenty DNA. Biblioteka genomową powinna się składać z fragmentów DNA tworzących razem cały genom określonego gatunku. Natomiast biblioteka genowa (inaczej biblioteka lub bank cDNA) jest to zbiór sekwencji kodujących białka, wprowadzonych za pomocą wektorów do bakterii. Klony bakteryjne zawierające fragmenty DNA lub cDNA mogą być przechowywane w stanie zamrożonym do momentu ich wykorzystania. Do tworzenia bibliotek (banków) genomowych i genowych wykorzystywana jest, omówiona wcześniej, metoda rekombinacji molekularnej. Materiałem wyjściowym jest DNA wyizolowany z tkanek i strawiony (pocięty) enzymem restrykcyjnym. Tak powstałe fragmenty DNA są wprowadzane za pomocą wektora do bakterii. Proces ten jest opisany w części dotyczącej klonowania DNA. W zależności od wielkości fragmentów DNA używane są różne wektory. Dla prokariontów i niższych eukariontów stosowane są wektory plazmidowe lub fagowe, natomiast dla wyższych eukariontów niezbędne są bardziej pojemne wektory, jak kosmidy, sztuczny chromosom bakteryjny (BAĆ) lub sztuczny chromosom drożdżowy (YAC). Biblioteki dużych genomów najczęściej składają się z bibliotek dla poszczególnych chromosomów (biblioteki chromosomowe). Wizytówki

Domy drewniane pod klucz