walka ze stresem Mutacje genomowe dzieli się na dwie kategorie: euploidie i aneuploidie. Euploidia jest mutacją prowadzącą do zmiany liczby genomów w komórce. Na przykład, zamiast dwóch genomów (2n) w komórce pojawiają się trzy (3n — triploidia) albo cztery (4n — tetraploidia) genomy lub tylko jeden genom (n — haploidia, monoploidia). Jeżeli powstają układy o większej liczbie genomów niż dwa, to stan ten określa się jako poliploidalność. Powstawanie w zygocie mutacji genomowych typu euploidii może być wynikiem różnych nieprawidłowości, wśród których do najważniejszych zalicza się (ryć. 5-1): 1. Zapłodnienie haploidalnego oocytu II rzędu przez więcej niż jeden plemnik, co daje początek zygocie triploidalnej (zapłodnienie przez dwa plemniki) czy tetraploidalnej (zapłodnienie przez trzy plemniki). Zdarzenia takie określa się mianem połispermii. 2. Zaburzenie przebiegu mejozy, głównie żeńskiej, prowadzące do powstania oocytów II rzędu o niezredukowanej (2n) liczbie chromosomów. Zapłodnienie takiego oocytu przez haploidalny plemnik daje początek triploidalnej zygocie. Zakłócenie przebiegu mejozy może nastąpić podczas anafazy I i wówczas nie dochodzi do wyrzucenia pierwszego ciałka kierunko wego, a oocyt II rzędu ma diploidalną liczbę chromosomów. Do zaburzenia wyrzucenia ciałka kierunkowego może dojść również podczas anafazy II, która odbywa się już po wniknięciu plemnika do oocytu. Także w takim przypadku przedjądrze żeńskie będzie miało diploidalną liczbę chromoso mów. Po replikacji i zlaniu przedjądrzy powstaje zygota triploidalna. chwilówki

Podłogi drewniane