Polimorfizm fragmentów restrykcyjnych DNA
opony zimowe pirelli Polimorfizm fragmentów restrykcyjnych DNA (ang. restricted fragment length polymorphism) uwarunkowany jest różnicami w sekwencji nukleotydów w obrębie genu. Mutacje te mogą powodować powstanie lub likwidację istniejącego miejsca cięcia dla enzymu restrykcyjnego. Enzymy restrykcyjne rozpoznają specyficzne dla nich sekwencje nukleotydowe i przecinają DNA w określonym miejscu. Polimorfizm fragmentów restrykcyjnych DNA znajduje zastosowanie w testach identyfikacji nosicielstwa określonego allelu danego genu (metoda PCR-RFLP). Zamplifikowany (powielony) za pomocą łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR) fragment badanego genu poddawany jest działaniu określonego enzymu lub kilku enzymów restrykcyjnych. Następnie pocięty DNA jest rozdzielany elektroforetycznie w żelu agarozowym lub poliakryloamidowym. Cząsteczki DNA (także RNA) mają ładunek ujemny i w zależności od masy cząsteczkowej (długości) wędrują z różną prędkością w kierunku anody — im krótsze, czyli lżejsze, tym szybciej. Duże fragmenty będą więc widoczne w postaci prążków znajdujących się w żelu w mniejszej odległości od miejsca rozpoczęcia rozdziału, natomiast dalej będą prążki o zmniejszającej się masie. Obraz elektroforetycznego rozdziału uzyskanych fragmentów DNA umożliwia identyfikację poszczególnych alleli danego genu. alveo
