angielski tłumaczenia lubań Hybrydyzacja DNA jest możliwa dzięki zdolności kwasów nukleinowych do rozdziału na pojedyncze nici komplementarne i ponownego łączenia się w struktury dwuniciowe. Jak wiadomo, między nićmi DNA:DNA, RNA: RNA i RNA: DNA istnieją wiązania wodorowe, które ułatwiają ten proces. Zjawisko to stało się podstawą metod analizy kwasów nukleinowych, takich jak hybrydyzacja Southern blotting (DNA), northern blotting (RNA) czy PCR (hybrydyzacja starterów z matrycą). Ogromną zaletą hybrydyzacji jest to, że można ją stosować nawet wówczas, gdy nie jest dokładnie znana cała sekwencja nukleotydowa badanego fragmentu DNA. Southern blotting jest metodą przenoszenia odpowiednio przygotowanego DNA na filtr nitrocelulozowy lub nylonowy. Przygotowanie DNA polega na trawieniu jednym lub kilkoma enzymami restrykcyjnymi i rozdzieleniu elektroforetycznym uzyskanych fragmentów w żelu agarozowym (dłuższe, czyli cięższe fragmenty) lub poliakryloamidowym (krótsze, lżejsze, do 500 par zasad). By była możliwa hybrydyzacja sondy z badanym DNA, kwas nukleinowy znajdujący się w żelu musi być zdenaturowany (rozdzielony na pojedyncze nici poprzez działanie roztworem kwasu solnego). Przeniesienie fragmentów DNA z żelu na filtr następuje przez bufor transferowy, który przenikając przez żel zabiera ze sobą fragmenty DNA. Fragmenty te są następnie zatrzymywane na filtrze. Przeniesiony DNA należy utrwalić na filtrze działając wysoką temperaturą bądź promieniami UV. Tak przygotowany DNA można nawet kilkakrotnie hybrydyzować z sondami molekularnymi. Sondy molekularne są to odcinki DNA mające sekwencję nukleotydów komplementarną do badanej. Sondami molekularnymi mogą być fragmenty DNA bezpośrednio pochodzące z genomu (np. wirusów lub organizmów wyższych), klonowane sekwencje lub syntetyczne oligomery stosowane w PCR. projekty domów

Sprzedaż mieszkań Szczecin